بیدار میشم یه چند صفحه کتاب میخوونم بعد دوباره میخوابم. خونه هم خیلی سرده. هنوز بخاری نصب نکردیم. بیدار میشم از زیر 3، 4 تا پتو بیرون میام. دور خودم میچرخم. کاری ندارم انگار. تو گویی که بیکارترین فرد

تولدت مبارک یادگار روزهای قشنگم. تولدت مبارک کاپیتان پاس تهرانم. تولدت مبارک "مرد نکونام"*.

پی نوشت:1-* سعدی یه بیتی داره که میگه "سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز"

2-بعد از پاس تهران تیم نداشتم دیگه. بدون تیم و بی هویت شدم:)) لعنت بر باعث و بانیش.

خرم آباد. شهری که دوستش داشتم. الان دیگه هیچ حسی بهش ندارم. شاید هم یک نوع تنفر وجود دارد.

همون شهره ولی من دیگه دوستش ندارم. انگار روح نداره. جان نداره. خیلی سرده. بی روح و بی جان شده انگار. اصلا اسمشم میاد یخ میزنم.

پی نوشت: تیتر متن عنوان کتابی از نادر ابراهیمی ست.

میدونی جه حسی دارم؟ حس زنی رو دارم که سال هاست خودش رو وقف همسر و فرزندانش کرده و خودش رو کامل فراموش کرده، حس اللا رو در ملت عشق. حس میکنم از شغلم، از خواسته هام، از نیاز هام، از رویاهام از همه چیزم گذشتم. وقتی استوری ش رو دیدم اصلا نمیدونستم الان مهره. فکر میکردم تابستونه هنوز. تولدش رو یادم رفته بود و این که الان ماه مهره و این که امروز چندمه.

پی نوشت: عنوان بیتی از حافظه. من حتی روز بزرگداشت حافظ هم یادم نبود. من چی یادم مونده؟

هرگز دوست ندارم یک زن خانه دار و خانه نشین باشم.هرگز.

پی نوشت: عنوان متن قسمتی از ترانه ی شهیار قنبری ست که اسم ترانه هم یادم نمیاد.

خیلی خب من برگشتم. خب دلیل این که این روزها ننوشتم این بود که ایده های زیادی واسه نوشتن داشتم، حتی تیترها رو هم توی واندر لیستم(wonderlist) می نوشتم ولی بعد دیگه حال نمیکردم بنویسم. شاید هم بعدا نوشتم

باید فهرست "نه گفتن" هام رو تنظیم کنم. امروز حتمن این کار رو میکنم. این کارها رو باید اولویت بندی کنم.

1. شبکه (!)
2. متمم خوانی
3. کتاب خوانی(لیست کتاب)
4. آلتیوم و کارهای مربوطه
5. یادگیری تایپ سریع(فارسی و انگلیسی)
6. زبان(فعلا vocabulary)
7. کلاس های مشکین